.

суббота, 29 декабря 2018 г.

«Ջայլամային» քաղաքականություն

«Ջայլամային» քաղաքականություն
Հայաստանի արտաքին գերատեսչությունն իրականացնում է «ջայլամային»քաղաքականություն: Թուրքիայից ու Ադրբեջանից տարատեսակ հայտարարություններ են հնչում արտգործնախարարների մակարդակով, սակայն մեզ մոտ լռություն է: Ջայլամի պեսգլուխները մտցրել են հողի մեջ ու իրենց թվում է, թե ոչ մեկ ոչինչ չի տեսնում:
Զոհրաբ Մնացականյանը, թերևս, Հայաստանի Հանրապետության ամենաչխոսկան արտաքին գործերի նախարարն է: Նախկինում Էդվարդ Նալբանդյանն էլ առանձնապես աչքի չէր ընկնում հրապարակային խոսքով, բայց պարզվում է՝ ավելի լռակյաց նախարար էլ կարող է լինել:
Մնացականյանի չխոսկանությունը, թերևս, երկու բանով է պայմանավորված՝ ասելիքի բացակայությամբ ու վերևից եկած հրահանգով: Իսկ նման դեպքում «ջայլամային»քաղաքականությունն այլընտրանք չի ունենում:
Խոսում են Թուրքիայի արտգործնախարար Չավուշօղլուն ու Ադրբեջանի արտգործնախարար Մամեդյարովը: Խոսում են նախապայմանների լեզվով ու մեծ ոգևորությամբ, բայց Մնացականյանը լուռ է: Փոխարենը Նիկոլ Փաշինյանի հանձնարարությամբ նա ակտիվ է Ղարաբաղի ոչ հրապարակային բանակցություններում: Այնքան ակտիվ, որ միասնական տեքստ է համաձայնեցնում ադրբեջանցի իր գործընկերոջ հետ:
Ի դեպ, լուռ է նաև Նիկոլ Փաշինյանը: Երեկ նրա փոխարեն խոսեց Արարատ Միրզոյանն ու բազմաթիվ հարցեր առաջացրեց:
Մի խոսքով, «դուխով» հայտարարված արտաքին քաղաքականությունն իրականում «ջայլամային» է: Իսկ թե ինչի դա կարող է հանգեցնել, արդեն իսկ երևում է: Մենք «դուխով»տանուլ տվեցինք ՀԱՊԿ գլխավոր քարտուղարի պոստը, «դուխով» պարտվեցինք Լուկաշենկոյիհետ բանավեճում, «դուխով» լարվածություն ենք առաջացրել հայ-ռուսական հարաբերություններում այն աստիճան, որ մի «չոր» շնորհավորանք անգամ չենք ստանում խորհրդարանական ընտրությունների կապակցությամբ, «դուխով» ավելացնում ենք արտաքին պարտքն ու «դուխով» համաձայնում ենք Բոլթոնի պլանի հետ:
Որքա՞ն կդիմանա Հայաստանն այս «դուխով» ու «ջայլամային» քաղաքականությանը:
Պետրոս Ալեքսանյան
Источник: http://www.7or.am/am/news/view/153239/
Автор: hayzinvjr на 22:13:00 Комментариев нет:
Отправить по электронной почтеНаписать об этом в блогеПоделиться в XОпубликовать в FacebookПоделиться в Pinterest

Նիկոլ Փաշինյանը Մոսկվայից բերեց Վլադիմիր Պուտինի շնորհավորանքը ... Ռոբերտ Քոչարյանին

Նիկոլ Փաշինյանը Մոսկվայից բերեց Վլադիմիր Պուտինի շնորհավորանքը ... Ռոբերտ Քոչարյանին
Փաշինյան-Պուտին հանդիպումը Մոսկվայում բավական կարճ է տևել, եթե այն համեմատելու լինենք մեկ օր առաջ տեղի ունեցած Լուկաշենկո-Պուտին հանդիպման հետ: Պատճառը շատ պարզ է՝ Լուկաշենկոն ու Պուտինը երկկողմ հարաբերությունների լայն սպեկտոր ունեն քննարկելու և երկուսն էլ տիրապետում են առարկային:
Հայ-ռուսական հարաբերություննում այժմ այնպիսի վիճակ է, որ իշխանական վերնախավում առարկային տիրապետող չկա, և դա է պատճառը, որ թեև, ինչպես Փաշինյանն էր ասում, Հայաստանի ղեկավարը վերջին ամիսների ամենահաճախ այցելողն է ՌԴ, սակայն բովանդակային որևէ փաստաթուղթ չի ստորագրվել: Այսինքն՝ հանդիպումներն ավելի շատ արարողակարգային ու շարքային են և որևէ էական արդյունք չկա:
Ենթադրվում էր, որ Փաշինյան-Պուտին հանդիպման ժամանակ հիմնականում շոշափվելու են Ղարաբաղի խնդրին, ԵԱՏՄ-ին, ՀԱՊԿ-ին և գազի գնին վերաբերող հարցերը (պաշտոնական մասով): Այդպես էլ եղել է, սակայն առարկայական ոչ մի արդյունք չկա:
Ղարաբաղի հարցում Փաշինյանը հրապարակային տեսակետներ չի հայտնում և այդպիսով նախաձեռնությունն ու խաղի կանոններ թելադրելը թողնում է Ադրբեջանին: Բացի այդ՝ Փաշինյանի թիմը, ամերիկացիների «քավորությամբ» և Մոսկվային շրջանցելով, Ալիևի հետ ոչ հրապարակային ինտենսիվ բանակցում են: Բոլորն ամեն ինչ տեսնում են ու համապատասխան քայլեր պատրաստում: Տեսնում է նաև Կրեմլը: Տեսնում է, բայց առայժմ չի ուզում խոսել:
ԵԱՏՄ-ի պահով Փաշինյանն ու իր թիմը առարկային չեն տիրապետում, ուստի՝ պատրաստ չեն Մոսկվայի հետ բովանդակային զրույցի և առաջարկների:
ՀԱՊԿ-ի մասով Փաշինյանը հիմա ընդամենը դեմքը փրկելու տարբերակների շուրջ է մտմտում, քանզի չի կարող կատարել իր խոստումը՝ Խաչատուրովից հետո ՀՀ-ի համար պահել այդ կազմակերպության գլխավոր քարտուղարի պաշտոնը՝ կանոնադրությամբ նախատեսված ժամկետով:
Գազի գնի մասով էլ Փաշինյանն ասաց, որ որևէ որոշում չկա և ինքը հույս ունի, որ ամեն ինչ լավ կլինի կամ գոնե վատ չի լինի:
Փաշինյանի միակ «ձեռքբերումն» այս այցից այն էր, որ իր քարոզչական թիմն ու «հեղափոխությանը» կցված լրատվամիջոցները տարածեին, թե իբր Պուտինը շնորհավորել է Փաշինյանին, սակայն շնորհավորանք, որպես այդպիսին, չհնչեց: Հնչեց զուտ արարողակարգային ու քաղաքավարական բարեմաղթանք՝ աշխատանքային հաջողություններ ցանկանալու տեսքով: Այդպիսի մաղթանք կաներ ցանկացած երկրի ղեկավար ցանկացած այլ երկրի ղեկավարին հանդիպելիս: Ռազմավարական գործընկները միմյանց շնորհավորում են ընտրությունների արդյունքները հրապարակելուց 5 րոպե անց: Տվյալ դեպքում դա չեղավ, ինչը մտահոգիչ է հարաբերությունների բովանդակության առումով, այլ ոչ թե քաղքենիական՝ «Վույ ամա՜ն, Դարչոն Կեկելին պաչել ա» ծրագրի շրջանակներում:
Ուշագրավն այն է, որ Փաշինյանին կից քարոզչագործիքները «Պուտինը շնորհավորեց Փաշինյանին» վերնագրերով էին հանդես գալիս, ինչով մատնում էին Փաշինյանի թիմի ներքին ապրումներն ու ձգտումները, ինչպես նաև՝ ողորմելի վիճակը: Եվ դա այն դեպքում, երբ Փաշինյանն ու իր արևմտամետ թիմակիցներն իրենց գիտակցական կյանքի հիմնական հատվածը նվիրել են և այդ ժամանակահատվածում գումար են վաստակել Պուտինին ու ՌԴ-ին հայհոյելով: Այս թիմը հիմա դարձել է Մոսկվայից «շնորհավորանք» մուրացող, ինչը ՀՀ-ին նվաստացնում է միջազգային հարաբերություններում:
ՀՀ-ՌԴ ռազմավարական հարաբերությունները շատ կարևոր են, բայց երբ դրանք զրկվում են բովանդակությունից (կողմերից մեկի՝ առարկային չտիրապետելու պատճառով), ապա ամեն ինչ ավարտվում է ընտրություններից շաբաթներ անց շնորհավորանքի ակնկալիքով:
Շնորհավորանք, ի դեպ, Փաշինյանն իր հետ Մոսկվայից բերեց: Նրա՝ Երևան հասնելուն պես Պուտինը շնորհավորական ուղերձ հղեց... ՀՀ 2-րդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանին:Փաստորեն ստացվեց այնպես, որ Փաշինյանն իր հետ բերեց Քոչարյանին հղված շնորհավորանքը:
Դիվանագիտության մեջ պատահական բաներ չեն լինում: Դիվանագիտության մեջ կարևոր են ժեստերը և ակնարկները: Տվյալ դեպքում Մոսկվան շատ կոնկրետ ժեստ ու չափից դուրս թափանցիկ ակնարկ է արել:
Պուտինի կողմից Նիկոլ Վլադիմիրովիչ (իրականում՝ Վովաևիչ) դիմելաձևին արժանացած Փաշինյանի համար սա ՌԴ նախագահի հետ տեղի ունեցած բանակցությունների իրական գնահատականն էր Կրեմլից:
Կորյուն Մանուկյան
Источник: http://www.7or.am/am/news/view/153275/
Автор: hayzinvjr на 22:10:00 Комментариев нет:
Отправить по электронной почтеНаписать об этом в блогеПоделиться в XОпубликовать в FacebookПоделиться в Pinterest

ՔՊԿ-ում «գիքորների» պակաս չկա. «Պուտինը խանդում է Փաշինյանին» (տեսանյութ)

ՔՊԿ-ում «գիքորների» պակաս չկա. «Պուտինը խանդում է Փաշինյանին» (տեսանյութ)
Գիքորը, ինչպես հայտնի է, մեծ գրող Հովհաննես Թումանյանի համանուն ստեղծագործության հերոսն է: Նա այնքան միամիտ է, որ հյուրերի մոտ պատմում է, որ տան տերը բալը չի գնել հյուրերի համար, քանի որ այն թանկ է: Գիքորը, բնականաբար, չպետք է տան ներքին խոսակցությունը բացեր հյուրերի առաջ, բայց քանի որ միամիտ գյուղացի էր, ուստի՝ բացվեց:
. . .
«Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունում՝ ՔՊԿ-ում, «գիքորների» պակաս չկա:Թիվ մեկ «Գիքորը» Նիկոլ Փաշինյանի աներձագն է՝ ՔՊԿ-ի գաղափարական թևի ներկայացուցիչ ու նորաթուխ օրենսդիր Հրաչյա Հակոբյանը: Նա տան խոսակցությունները գիքորավարի «բլթացնում» է լրագրողների հետ զրույցում:
Հրաչյայի միջոցով, օրինակ, ընտրություններից շաբաթներ առաջ արդեն իմացանք, թե ո՞ր կուսակցություններին է Փաշինյանն անցկացնելու խորհրդարան: Արդյունքները հաստատեցին Հրաչյայի բերանբացությունը:
Նիկոլ Փաշինյանին մնում է հուսալ, որ աներձագն այլ՝ ավելի զգայուն թեմաներից չի «բլթացնի» (օրինակ՝ իրենց ֆինանսական շարժը և այլն):
Յուրօրինակ «գիքորությամբ» աչքի ընկավ Հրազդանում 30 հազարից ավելի ձայներ «խփած»Սասուն Միքայելյանը: Նա հայտարարեց, որ թավշյա հեղափոխությունը շատ ավելի կարևոր էր, քան Արցախյան ազատամարտը: Միքայելյանը, ամենայն հավանականությամբ, այդպես չի մտածում, բայց իրենց թիմի ներսում այդպիսի մթնոլորտ է և բոլորի համար էլ «թավշյան» շատ ավելի կարևոր է, քան ազատամարտը, քանզի «հեղափոխության» միջոցով իրենք հասել են իշխանության: Միքայելյանի «բլթոցը» ներքին խոսակցությունների ու թիմակիցների մտածողության արդյունք էր: Դա համարյա ըստ Ֆրեյդի ստացվեց Միքայելյանի մոտ: Կամ էլ նա գիտակցաբար այդպես հայտարարեց, քանի որ նախապես գիտեր, որ դա դուր է գալու Փաշինյանի գլավորած երիտհեղափոխական թիմին ու ինքը դառնալու է «սվոյ»:
Երեկ 5-րդ ալիքի եթերում «գիքորություն» արեց նաև Փաշինյանի մեկ այլ թիմակից՝ Հովիկ Աղազարյանը: Նա ևս ցույց տվեց, թե ինչ են խոսում ՔՊԿ-ի ներսում և շատ հետաքրքիր բացահայտումներ արեց:
Դատելով Աղազարյանի ասածներից՝ Նիկոլ Փաշինյանն իր թիմակիցերին ասել է, որ Վլադիմիր Պուտինն իրեն չի շնորհավորում, քանզի ... խանդում է: Այո՛, այո՛, խանդում է: «Գիքորը» հենց այդպես էլ ասաց՝ խանդում է:
Խանդում է, քանզի ժողովրդավարական երկրների ղեկավարներ Մերկելը, Մակրոնն ու Աղազարյանի համար Կանադայի շատ համակրելի վարչապետը շնորհավորել են, իսկ ՌԴ-ն ու ՀԱՊԿ մյուս պետություններն անմակարդակ են, չեն համարվում առաջադեմ ու դրա համար էլ չեն շնորհավորում ժողովրդավարության ռահվիրա Փաշինյանին:
Երևի Աղազարյանն ուզում էր ասել, որ Պուտինը նախանձում է Փաշինյանին, սակայն օգտագործեց իր կարծիքով ավելի պոլիտկոռեկտ «խանդել» բառը:
Աղազարյանը կամա թե ակամա բացահայտեց, որ Փաշինյանը, հակառակ իր հրապարակային հայտարարությունների, ՀԱՊԿ-ում իրեն անհարմար է զգում և շատ վատ կարծիքի է այն մարդկանց մասին, որոնք ղեկավարում են ՀԱՊԿ անդամ պետությունները:
«Պուտինը խանդում է Փաշինյանին» ձևակերպման տարածումը Փաշինյանին անհրաժեշտ է, որպեսզի «աղվեսի քիթը խաղողին չհասավ, ասաց՝ խակ էր» ծրագրի շրջանակներում իր դեմքը փրկի, քանզի կառավարությունում սպասել են Պուտինի շնորհավորանքին, ՓաշինյանիՔՊԿ-ական «գիքորները» նույնպես սպասել են, փաշինյանենք նույնիսկ ջանքեր են գործադրել դրա համար, սակայն ապարդյուն: Ու որպեսզի թիմի մեջ ցեց չընկնի, Փաշինյանը շրջանառության մեջ է դրել «խանդի» թեզը:
Էլի բաներ «բլթացրեց» Աղազարյանը: Նա ասաց, որ ՔՊԿ-ի ներսի երիտասարդները իրեն համարում են ռուսամետ: Նա դա ասաց այն կոնտեքստով, որ ստացվում էր՝ իրենց երիտասարդ թիմում բոլորը ռուսամետությունը հայհոյանք են համարում, ռուսատյաց են կամ արևմտամետ:
Աղազարյան Հովիկը նաև ասաց, որ նախկինում իրենց արած շատ հայտարարություններ անհիմն են եղել, քանզի ինֆորմացիայի չեն տիրապետել: Մասնավորապես նա այդ անտեղյակությամբ պայմանավորեց ԶՈՒ գլխավոր շտաբի հետախուզության վարչության նախկին պետ և այժմ Նիկոլ Փաշինյանի խորհրդական նշանակված Արշակ Կարապետյանիհասցեին նախկինում նիկոլենց հնչեցրած քննադատությունները: Փաստորեն, ներկա իշխանություններն ընդունում են, որ նախկինում ստել են: Կամ էլ՝ հիմա են ստում, ո՞վ գիտե: Իսկ լավատեղյակները պնդում են, որ Արշակ Կարապետյանը, մեղմ ասած, թերացել է իր աշխատանքում:
Այս ամենից հետո հարց է առաջանում՝ ո՞րն էր հեղափոխության իմաստը, եթե պետք է նախկինում հնչեցրած բոլոր հայտարարությունները շուռ տրվեն, նախկին իշխանությունների բոլոր արածները կրկնվեն ու նախկին բոլոր արատները խորանան:
Հայկ Ուսունց
Источник: http://www.7or.am/am/news/view/152968/
Автор: hayzinvjr на 22:07:00 Комментариев нет:
Отправить по электронной почтеНаписать об этом в блогеПоделиться в XОпубликовать в FacebookПоделиться в Pinterest

пятница, 28 декабря 2018 г.

Հայաստանի հանրապետական կուսակցություն. գազի հարցով մեծ հարցական կա


Երեւանի համար որպես հղում պետք է ծառայեն Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունը եւ օրենքները, այլ ոչ թե քաղաքական գործընթացները:  NEWS.am-ի թղթակցի հետ զրույցում հայտարարել է ՀՀԿ մամուլի խոսնակ Էդուարդ Շարմազանովը՝ մեկնաբանելով երկրի նախկին նախագահի շուրջ ստեղծված իրադրությունը, մասնավորապես, Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի Ամանորի եւ Սուրբ Ծննդյան տոների կապակցությամբ շնորհավորանքը` ուղղված Հայաստանի նախկին նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանին։
Շարմազանովի խոսքերով, այն, ինչ տեղի է ունենում Հայաստանի երկրորդ նախագահ եւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության առաջին նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի նկատմամբ, քաղաքական վենդետա է: «Ինչ վերաբերում է Վլադիմիր Վլադիմիրովիչի եւ Ռոբերտ Սեդրակովիչի հարաբերություններին, ապա ես ուզում եմ ասել, որ մենք գիտենք, որ երկու ղեկավարների միջեւ շատ վստահելի եւ բարեկամական հարաբերություններ են ձեւավորվել: Եվ, ընդհանրապես, ի շահ երկու ժողովուրդների եւ երկու երկրների բարօրության է լինում, երբ Հայաստանի եւ Ռուսաստանի ղեկավարները, գործընկերային եւ ընկերային հարաբերություներին զուգահեռ նաեւ ընկերներ են դառնում», - նկատել է նա: 
Հարցին՝ արդյոք նա կարծում է, որ այդ շնորհավորանքով Մոսկվան, կարծես թե, Երեւանին ազդանշան է ուղարկում Հայաստանի նկատմամբ զիջումների գնալու, ասենք, գազի գների հարցում՝ Ռոբերտ Քոչարյանի ազատ արձակման դիմաց, Ազգային Ժողովի նախկին փոխխոսնակը պատասխանեց, որ ինքը նման տեղեկատվության չի տիրապետում: «Սակայն գազի գնի հարցում մեծ հարցական կա: Այն առաջվա պես դեռ լուծված չէ», - հայտարարել է Էդուարդ Շարմազանովը։
Հիշեցնենք, որ Ռոբերտ Քոչարյանը դեկտեմբերի 7-ից կալանքի տակ է: Շնորհավորական ուղերձի մասին հաղորդվել է Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի եւ Հայաստանի վարչապետի պաշտոնակատար Նիկոլ Փաշինյանի միջեւ բանակցությունների ավարտից մի քանի ժամ անց: Վերջինս, Երեւան վերադառնալով, արդեն հասցրել է հայտարարել, որ Հայաստանին մատակարարվող գազի գնի վերաբերյալ համաձայնություն դեռ ձեռք չի բերվել։
Источник: https://news.am/arm/news/488523.html

Автор: hayzinvjr на 18:58:00 Комментариев нет:
Отправить по электронной почтеНаписать об этом в блогеПоделиться в XОпубликовать в FacebookПоделиться в Pinterest

Владимир Путин поздравил Роберта Кочаряна с Новым Годом и Рождеством Христовым

Президент России Владимир Путин направил Роберту Кочаряну новогоднее поздравительное послание, сообщают из канцелярии экс-президента РА.
Поздравляя Кочаряна с наступающими праздниками, Путин пожелал ему доброго здоровья, стойкости и крепости духа.
Напомним, что Роберт Кочарян в настоящее время находится под арестом.

Источник: http://www.yerkramas.org/article/148307/vladimir-putin-pozdravil-roberta-kocharyana-s-novym-godom-i-rozhdestvom-xristovym
Автор: hayzinvjr на 18:36:00 Комментариев нет:
Отправить по электронной почтеНаписать об этом в блогеПоделиться в XОпубликовать в FacebookПоделиться в Pinterest

Գնացել էր, որ Կրեմլ այցելող ղեկավարների շարքում ռեկորդակիր դառնա՞ր. Շարմազանովը՝ Փաշինյանի Մոսկվա այցի մասին

Չեմ կարող դատողություններ անել Հայաստանի եւ Ռուսաստանի ղեկավարների միջանձնային հարաբերությունների մասին, սակայն որպես քաղաքական գործիչ եւ ԱԺ նախկին փոխխոսնակ կարող եմ դատողություններ անել պաշտոնական հարաբերությունների  եւ դրանց արդյունավետության մասով։  Այս մասին NEWS.am–ի հետ զրույցում նշել է ՀՀԿ խոսնակ Էդուարդ Շարմազանովը։  
Նրա խոսքով՝ վարչապետի պաշտոնակատար Նիկոլ Փաշինյանի կառավարման ժամանակահատվածում հայ–ռուսական հարաբերությունները չեն զարգացել, իսկ քաղաքական երկխոսությունը կառուցվում է հայկական կողմից բացառապես կենացների մակարդակում։
«Տեսնում ենք, որ ՀԱՊԿ–ին առնչվող հարցերում կազմակերպության գործընկերների միջեւ փոխըմբռնում չկա։ ՀԱՊԿ հարցում պայմանավորվածություն չկա, Ղարաբաղի առնչությամբ նույնպես չկա։ Հարց է առաջանում՝ այդ դեպքում ինչո՞ւ էր Մոսկվա մեկնել։ Ինչո՞ւ է պետական միջոցները ծախսում։ Այն բանի համար, որ ռեկորդակիր դառնա եւ մտնի Մոսկվա հաճախ այցելող պետության ղեկավարիների թոփ եռյակ։ Ցանկանում է առաջինը լինել, հա՞»,–զարմանում է Շարմազանովը՝ հավելելով, որ ոչ մի օգուտ չի տեսել դեկտեմբերի 27-ին Փաշինյնաի՝ Մոսկվա կատարած այցից։

ՀՀԿ մամուլի խոսնակը նկատում է, որ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը ըստ էության արել է ամեն ինչ, որ Հայաստանը զրկվեր ՀԱՊԿ գլխավոր քարտուղարի պաշտոնից, իսկ այդ հարցը, ըստ էության, արդեն լուծված է. «Եվ, ընհանրապես, ինչպե՞ս կարելի է աշխարհի ամենաազդեցիկ քաղաքական գործիչներից մեկի, դաշնակից երկրի եւ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ երկրի հետ չքննարկել ԼՂ համակարտության հարցը»,–նշեց նա։
Источник: https://news.am/arm/news/488521.html
Автор: hayzinvjr на 18:32:00 Комментариев нет:
Отправить по электронной почтеНаписать об этом в блогеПоделиться в XОпубликовать в FacebookПоделиться в Pinterest

четверг, 27 декабря 2018 г.

Փաշինյանին առայժմ «կարկանդակն» են ցույց տալիս, բայց այն կարող է վերածվել «մտրակի»


Անցած շաբաթվա ընթացքում հայկական մեդիափորձագիտական դաշտում ամենաշատ քննարկված հարցերից մեկը կապված էր Հայաստանին մատակարարվող ռուսական գազի սակագնի փոփոխման շուրջ բանակցություններին։ Այդ բանակցությունները, մի կողմից, Հայաստանի կառավարության, մյուս կողմից՝ Ռուսաստանի էներգետիկայի նախարարության և «Գազպրոմ» ընկերության միջև շարունակվում են արդեն մի քանի ամիս։ Հայաստանի էներգետիկ ենթակառուցվածքների և բնական պաշարների նախարարի պաշտոնակատար Գարեգին Բաղրամյանը հավաստիացնում էր լրագրողներին, որ եթե բանակցում են գազի սակագնի փոփոխման շուրջ, ապա խոսքը բնականաբար սակագնի իջեցման, ոչ թե բարձրացման մասին է։ Բայց մի քանի օր առաջ հայկական լրատվական դաշտում սկսվեցին մի քանի աղբյուրների կողմից ակտիվորեն շրջանառվել չհաստատված լուրեր այն մասին, որ ռուսական գազի գինը կարող է բարձրանալ։ Եվ ներկայումս երկրի ներսում ու հայ-ռուսական հարաբերությունների տիրույթում զարգացող բուռն իրադարձությունների խորապատկերին, բնականաբար, այս լուրն ավելի սուր ընկալվեց՝ ստանալով քաղաքական լուրջ երանգներ և ընկալվելով որպես ռուսական ավանդական քաղաքականության հերթական դրսևորում՝ էներգետիկ լծակի կիրառում՝ ճնշում գործադրելու Հայաստանի նոր կառավարության վրա։ Ռուսաստանցի փորձագետները, որոնք ռուս դիվանագետների պես բավականաչափ անկեղծ են, չեն էլ թաքցնում այդ հանգամանքը, որ Ռուսաստանն այժմ «մտրակի և կարկանդակի» քաղաքականությունն է վարում, բայց առայժմ ոչ թե մտրակում է, այլ կարկանդակն է ցույց տալիս։
Վերջնագրեր չեն կարող լինել
Այս պահին կապույտ վառելիքը Ռուսաստանից Հայաստանի սահման է հասնում 150 դոլարով (1000 մ³-ի համար), բայց հայաստանցի սպառողին վաճառվում է մոտ 290-292 դոլարով։ Վարչապետ Փաշինյանը դեռ ամռանն է Ռուսաստանի նախագահի հետ քննարկել այս տարբերությունը և հայտարարել, որ քննարկումների արդյունքում ինքն ու Պուտինը եկել են այն եզրահանգմանը, որ գազի բարձր գինը ներհայաստանյան խնդիր է։ Հետո ՀՀ էներգետիկ ենթակառուցվածքների և բնական պաշարների նախարարը տեղեկացրեց, որ ՀՀ կառավարությունը բանակցում է Ռուսաստանի էներգետիկայի նախարարության և «Գազպրոմ»-ի հետ գազի սակագնի փոփոխման հարցի շուրջ, և բնականաբար, խոսքը գազի գնի իջեցման, ոչ թե բարձրացման մասին է։ Բայց «168 Ժամ» շաբաթաթերթը, հղում անելով իր աղբյուրներին, գրել է, թե «ՌԴ փոխվարչապետ Դմիտրի Կոզակը նամակ է հղել Հայաստանի փոխվարչապետ Տիգրան Ավինյանին՝ նշելով, որ ռուսական գազը սահմանին լինելու է 215 դոլար 1000 խմ-ի դիմաց, և դա քննարկման ենթակա չէ»: Ավինյանի գրասենյակի ղեկավար Վ․ Սիսեռյանը, սակայն, հերքել է այս տեղեկությունը՝ նշելով, որ այս պահին գազի գնի առնչությամբ որոշում չկա և չկա որևէ ամրագրված գին, ՀՀ կառավարությունը ՌԴ փոխվարչապետից նամակ չի ստացել, այլ Ավինյանը և Կոզակը հեռախոսազրույց են ունեցել, որի ընթացքում քննարկվել են բանակցությունների ընթացքի ձևաչափը և հետագա փուլերը:
«Հավելեմ նաև, որ այս հարցի վերաբերյալ մեր ռուս գործընկերների հետ ընթանում են բանակցություններ փոխվստահության և փոխըմբռնման միջավայրում, որտեղ վերջնագրեր չեն եղել և չեն կարող լինել»,- նշել է Սիսեռյանը։
Ի՞նչ կորոշեն Պուտինն ու Փաշինյանը
Ամբողջ խնդիրն այն է, որ դեկտեմբերի 31-ին ավարտվում է ռուսական գազի մատակարարման պայմանագրի գործողության ժամկետը, և երկու երկրները կրկին պիտի պայմանավորվեն գազի սակագնի շուրջ։ Ու ըստ երևույթին, այդ հարցը կլուծվի դեկտեմբերի 27-ին՝ Մոսկվայում, Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Պուտինի և Հայաստանի վարչապետի պաշտոնակատար Փաշինյանի հերթական հանդիպմանը։ Այդ հանդիպման մասին լրագրողներին ու հանրությանը Պուտինն է տեղեկացրել դեկտեմբերի 20-ին կայացած իր ամենամյա ամփոփիչ մեծ ասուլիսին:
https://yerevan.today/media/k2/items/cache/24278_Konstantin_Simonov_M.jpg
«Մտրակի և կարկանդակի» քաղաքականություն
Իհարկե, ակնհայտ է այն, որ տարվա առաջին կեսին Հայաստանում տեղի ունեցած փոփոխությունները և ներքին ու արտաքին քաղաքական հարցերին, այդ թվում՝ հետխորհրդային տարածաշրջանում Հայաստանի քաղաքականությանն ու Ռուսաստանի հետ հարաբերություններին այլ կերպ նայող մարդկանց իշխանության գալը, այնուամենայնիվ, ազդեց հայ-ռուսական հարաբերությունների վրա՝ առաջացնելով նոր խնդիրներ կամ ավելի ակներև դարձնելով եղած խնդիրները, և Ռուսաստանն էլ երկակի վերաբերմունք է ցույց տալիս նոր կառավարությանն ու գործընթացներին։ Բայց ինչո՞վ է պայմանավորված վերջին օրերին ուժգնացած քաղաքական և տեղեկատվական ճնշումը Հայաստանի նկատմամբ, և ինչո՞ւ է Կրեմլը որոշել կիրառել ավանդական լծակներից մեկը՝ էներգետիկան, դժվար է ասել։ Որոշ փորձագետներ կարծում են, որ այս ճնշմամբ Մոսկվան փորձում է էլ ավելի իրեն ենթարկել Հայաստանի քաղաքական կուրսը և առաջ մղել ղարաբաղյան հիմնախնդրի կարգավորման հետ կապված իր ծրագիրը։
Ռուսաստանցի քաղաքագետ և տնտեսագետ, Ռուսաստանի «Ազգային էներգետիկ անվտանգության հիմնադրամի» գլխավոր տնօրեն Կոնստանտին Սիմոնովը, «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում խոսելով թեմայի շուրջ, նշեց, որ վերոնշյալը մեր եզրակացությունն է, իսկ իր եզրակացությունն այն է, որ Ռուսաստանն այս պահին կարկանդակն է ցույց տալիս Հայաստանին, ոչ թե մտրակը, և գազի ինքնարժեքը կարող է բարձրանալ, բայց «մանրածախ գինը», այսինքն՝ այն գինը, որով գազը վաճառվում է հայաստանցի սպառողներին, շատ չի փոխվի։ Այլ խոսքերով՝ Ռուսաստանը, օգտագործելով գազի հարցը, ցույց է տալիս, որ կարող է պայմանավորվել Հայաստանի նոր ղեկավարության հետ։
«Փաստացի Ռուսաստանը փողը մի գրպանից մյուս գրպանն է տեղափոխում, բայց ձեր գրպանի փողը չի պակասի։ Այսինքն՝ մեծածախ գինը կբարձրանա, բայց մանրածախ գինը՝ ոչ։ «Գազպրոմ»-ը, ըստ էության, ինքն իրեն է վաճառում գազը։ Ուստի ես կարծում եմ, որ Փաշինյանին ավելի շուտ կարկանդակն են ցույց տալիս, որովհետև մանրածախ գինը շատ չի փոխվի։ Բայց, իհարկե, այդ կարկանդակը կարող է վերածվել մտրակի։ Այդ իմաստով համաձայն եմ։ Բայց առայժմ մենք չենք տեսնում այդ մտրակը։ Մենք միայն տեսնում ենք դրա դեմոնստրացիան, բայց ոչ կիրառումը»,- մեկնաբանեց Սիմոնովը։
Երկու ստրատեգիա
Իսկ գազի գների հնարավոր բարձրացման պատճառը, մասնագետի խոսքերով, այն է, որ այս տարի նավթի համաշխարհային գինը նկատելիորեն բարձր է նախորդ տարվա գներից։ Բայց Հայաստանի պարագայում հիմնական խնդիրը, ինչպես ասել էր վարչապետ Փաշինյանը, ներհայկական է և կապված է գազի ինքնարժեքի և վերջնական գնի տարբերության հետ։
«Հայաստանի պարագայում խնդիրն այն է, որ գազի վերջնական սակագինը, որով կապույտ վառելիքը վաճառվում է սպառողներին, ավելի կարևոր է, քան ինքնարժեքը։ Սպառողներին գազ մատակարարող ընկերությունը, ինչպես հայտնի է, «Գազպրոմ»-ի դուստր կազմակերպությունն է։ Գլխավոր հարցն այն է, թե ինչ կլինի մանրածախ գների հետ Հայաստանում, և կարծում եմ, որ այն այժմ ավելի կարևոր է Հայաստանի համար, քան մեծածախ գնի հետ կապված իրավիճակը։ Իսկ թե որքանո՞վ այն կբարձրանա՝ կապված է բանակցություններից։ Ես պատրաստ չեմ դրա վերաբերյալ կանխատեսումներ անել»,- նշեց Սիմոնովը՝ ավելացնելով, որ եթե քաղաքական որոշում լինի Ռուսաստանի կողմից, կարող է կրճատվել մարժան (ինքնարժեքի և վերջնական սակագնի տարբերությունը), ինչի շնորհիվ սակագինը շարքային սպառողի համար չի բարձրանա։
«Դա կլինի քաղաքական որոշում, որը չի ազդի գազի հայաստանցի սպառողի վրա։ Հայաստանի նոր ղեկավարության համար գլխավոր հարցն այն է, թե որքան կարժենա գազը վերջնական սպառողի համար։ Վերջնական գինը, իհարկե, դժվար թե իջեցվի։ Կարևորը, որ այն չբարձրանա այնքան արագ, որքան մանրածախ գինը։ Բայց քանի որ դրանք «Գազպրոմ»-ի ակտիվներն են, դա կլինի քաղաքական որոշում։ Իհարկե, ես տեսնում եմ քաղաքական ենթատեքստ։ Ռուսաստանն ունի երկու ստրատեգիա։ Առաջին ստրատեգիան՝ ցույց տալ Փաշինյանին, որ նա կախյալ է։ Իսկ դա անելու համար պետք է բարձրացնել գազի գինը։ Երկրորդ ստրատեգիան՝ ընդհակառակը, ցույց տալ, որ նա կարող է մեզ հետ պայմանավորվել, ուստի պետք չէ գինը բարձրացնել։ Ուստի, ինչպես ասացի, մանրածախ գնի հարցը լուծվելու է քաղաքական մակարդակում, ու երևի մեծ աճ առայժմ չի լինի։ Այսինքն՝ ամենայն հավանականությամբ այս փուլում ցույց կտան կարկանդակը։ Եթե կարկանդակը չօգնի՝ այդ ժամանակ արդեն պետք է մտածել այլ միջոցների մասին»։
Հայաստանը չի՞ կարող գազ ներմուծել Իրանից
Էներգետիկան, իհարկե, միշտ էլ եղել է Ռուսաստանի ազդեցության հիմնական ռեսուրսներից մեկը, այդ թվում՝ Հայաստանում, և այս պարագայում, երբ ռազմավարական գործընկեր պետությունը ցուցադրաբար օգտագործում է այս հարցը՝ Հայաստանի կախվածությունը Ռուսաստանից ընդգծելու համար, Հայաստանը, բնականաբար, պիտի մտածի այլընտրանքների մասին՝ իր քաղաքացիների շահերը պաշտպանելու, պետության էներգետիկ անվտանգությունը դիվերսիֆիկացնելու, ռիսկերից խուսափելու համար։ Առավել ևս, Հայաստանի հարավային հարևանը, ըստ որոշ փորձագետների, վերջին հետազոտությունների արդյունքում ճանաչվել է գազի պաշարներով աշխարհի ամենահարուստ պետությունը։ Իսկ Իրանը, հիշեցնենք, դեռ 2013-ին, երբ կրկին Հայաստանը կանգնել էր ռուսական գազի գնի բարձրացման խնդրի առաջ, մի քանի անգամ քաղաքական ազդակներ ուղարկեց Երևանին, որ պատրաստ է բարեկամ Հայաստանին գազ մատակարարել շատ ավելի ցածր գներով։ Բայց խնդիրն այն է, որ Ռոբերտ Քոչարյանի ու Սերժ Սարգսյանի վասալային քաղաքականության պատճառով «Գազպրոմ»-ի դուստր կազմակերպությունը Հայաստանում՝ «Գազպրոմ Արմենիան», բացարձակ մենաշնորհ ունի այս ոլորտում, Հայաստանն էլ 2013 թ․ դեկտեմբերին ստորագրված գազային պայմանագրով, իսկ ավելի ճիշտ՝ «ղազագրով» պարտավորվել է գազ չներմուծել այլ երկրներից։ Այնպես որ, էներգետիկ ոլորտը դիվերսիֆիկացնելու համար պետք է լրջորեն վերանայվի հայ-ռուսական համագործակցությունն այս ոլորտում, իրավապայմանագրային բազան, ինչի հավանականությունը գոնե այս փուլում շատ փոքր է։
Կոնստանտին Սիմոնովի կարծիքով՝ Հայաստանը «օբյեկտիվորեն» չի կարող գազ ներմուծել Իրանից․ «Ոչ ոք չի արգելում գազ ներմուծել Իրանից։ Հնարավոր չէ, որ Իրանը նույն գնով գազ վաճառի Հայաստանին։ Մենք դա տեսել ենք Թուրքիայի օրինակով։ Իրանն այնտեղ մրցակից չէ մեզ համար, թեև թուրքերը կարող են գազ գնել նաև Իրանից»։
Այնուամենայնիվ, հիշեցնենք, որ Հայաստանում Իրանի Իսլամական Հանրապետության նախկին դեսպան Մուհամադ Ռաիսին 2013-ին հայտարարում էր, որ Իրանը պատրաստ է միջազգային գներից ավելի էժան գնով գազ մատակարարել Հայաստանին՝ որպես բարեկամ ու հարևան երկրի։ Իսկ ներկայիս արտակարգ և լիազոր դեսպան Սեյեդ Քազեմ Սաջադին այս տարվա փետրվարին ասել էր, որ Իրանը պատրաստ է գազ վաճառել Հայաստանին «հարմար գներով»։
источник:  https://www.1in.am/2482363.html
Автор: hayzinvjr на 15:01:00 Комментариев нет:
Отправить по электронной почтеНаписать об этом в блогеПоделиться в XОпубликовать в FacebookПоделиться в Pinterest

Борьба с коррупцией как дымовая завеса

Многое внушает сомнения в искренности намерений новой власти положить конец коррупции. Разоблачения подаются очень эпатажно и бездоказательно, оказываясь на поверку дутыми. Эпатаж позволяет держать народ в состоянии революционного психоза, отвлекая его внимание от неумения Пашиняна управлять страной.
Лидеры калибра Бисмарка и Черчилля не роняют своего достоинства апелляциями к инстинктам толпы и демагогией вокруг коррупции. Они знают, что борьбу с ней ведут компетентные службы, а не орущая на митингах толпа. В странах с давними традициями политической культуры каждый человек занимает положенное место, а у нас любой дворник считает себя вправе стать президентом, не думая о мелочах вроде профессиональной квалификации и служебного долга.
Феномен коррупции не осмыслен. Не умеющие думать дураки-еечисты видят в ней эндемическое армянское явление. Пашинян спекулирует на их дурости, голословно и бездумно объявляя коррупцию наследием бывшей власти, но мало кто ставит под сомнение мудрость иджеванского мыслителя.
Понятие коррупции вырвано путчистами из исторического контекста в угоду толпе. Это избавляют их от необходимости воспитывать народ в духе законопослушания, чем грешили и прежние власти, слепо уповавшие на то, что всё сойдёт им с рук. Но так больше не может продолжаться! Надо понять диалектику появления и развития коррупции в Армении, а не заниматься переливанием из пустого в порожнее.
Американские учебники экономики считают, что коррупцию порождает отсутствие свободы рынка, что похоже на правду (ниже я объясню, почему это не совсем так — А. М.). Дефицит, вынуждавший советский люд переплачивать за всё на свете, от лекарств и еды до машин, создал питательную среду для коррупции. Дефицит — необходимое условие ее появления. Достаточное условие создает рост потребностей.
Те, кто восхваляет Сталина за отсутствие коррупции в годы его правления, не хотят видеть, что его волюнтаризм и безграмотность создали материальные предпосылки для ее расцвета в эпоху брежневского застоя. Коллективизация и индустриализация, проводившиеся с пренебрежением к потребностям населения, создали дефицит, на почве которого позднее не мог не взрасти коррупционный сорняк.
Потребности заменила задача выжить любой ценой в условиях девальвации жизни людей и даже целых народов. Жизненные условия можно было улучшить, получив в награду за донос часть квартиры, мебели или посуды соседей, репрессированных вследствие этого доноса (назовем это явление протокоррупцией).
Рудименты этого уродства очевидны в трудностях армян Грузии и Азербайджана. В Грузии миллион армян скрывает свое происхождение. Смена фамилии и браки с грузинами дают им какой-то шанс вписаться в общество, испытывающее дефицит рабочих мест и жилищ. Багиров посылал армян Арцаха и Утика на фронт на смерть. Турок, нужных для заселения их земель, освобождали от несения военной службы (вспомним хотя бы дезертирство Гейдара Алиева).
Наш народ послал на фронт столько же солдат, сколько Наполеон в Россию в 1812 году. Половина из них осталась лежать на полях сражений. Такого процента потерь не знало даже славянское население оккупированных немцами областей. В отличие от соседей, мы считали военную службу делом чести. Но соседи откупались от нее за счет армян. Переживший геноцид малочисленный народ потерял 300 000 сынов, а пособничавшая Германии Турция вышла из войны без потерь и даже получила из рук французов Александретский санджак за неисполненное ею обещание вступить в войну на стороне антигитлеровской коалиции.
Ни ереванских знатоков коррупции, ни российских державников не осеняет мысль рассмотреть вопрос потерь армян в войне под углом коррупции, хотя мы заплатили за нее жизнями наших Воинов. Кампания очернения армян в московских изданиях, оплачиваемая Баку, показывает, что коррупция в РФ переживает ренессанс.
Она затрагивает российских губернаторов и градоначальников, ставящих главному дизертиру Союза памятники в местах боевой славы. Трудно поверить в то, что два лезгинских села и водозабор Самура Азербайджан получил от Думы безвозмездно. Но это не наша забота. Вернемся к нашим баранам.
Года 4 назад я встретился в Ереване с бывшей одноклассницей, которую не видел полвека. Встреча была трогательной, но подруга огорошила меня заявлением о том, что в Армении всё несправедливо и хуже, чем где угодно. Когда я возразил ей, что в Америке в 100 раз больше несправедливостей, чем у нас, поскольку там в 100 раз больше населения, она посчитала эту оценку кощунственной.
Путч не произошел бы, если бы умами армян не овладела смердяковщина. Вовсе не пытаясь обелить РПА, несущую прямую ответственность за воцарение Пашиняна в кресле премьера, повторюсь, что вопрос коррупции вырван из контекста. Армения не могла избежать общей для советских республик судьбы. Коррупция в Армении возникла в брежневскую эпоху, когда железный занавес приподнялся, и убожество жизни в Советском Союзе стало секретом Полишинеля.
Выезд из СССР стал возможен. Евреи стали привилегированной частью населения, поскольку им разрешили эмиграцию. Браки с еврейками стоили немалых денег, но те, кто устал от советского убожества, не жалели их. К Армении этот фактор имеет самое непосредственное отношение.
Сотни тысяч армян Грузии и Азербайджана погибали, а армянская партийная элита не смела и заикнуться об их репатриации. Их спасение от ассимиляции и геноцида (до погромов в Сумгаите и Баку оставалось 20 лет) не входило в задачу Демирчяна и даже деятелей-патриотов — Эмина, Балаяна и Капутикян. Идея репатриации армян из “братских” республик вызывала у них ужас. Куда легче было плыть по течению, зазывая в Армению армян из-за рубежа, полностью интегрировавшихся в общество стран, принявших в свое время их предков.
Идею “репатриации” армян выдвинул Сталин, желавший покончить с армянскими общинами за рубежом. Наша советская элита, в упор не замечавшая издевательств над миллионом наших братьев в Грузии и Азербайджане, болтала о “репатриации” в Армению 200 000 западных армян. Наказание за это преступление понесли не эти
карьеристы, а наш народ. “Репатрианты” не только не остались в стране, которую не считали родиной, но вывезли из нее треть населения. Еечизм и связанные с этим уродством коррупция и шантаж возможностью выезда — итог следования армянской партэлиты программным указаниям вроде бы давно усопшего Сталина.
Миф о всемогуществе “невидимой руки”, регулирующей свободный рынок, создал Адам Смит. Кризис 1929 года вызвал сомнения в правильности этого тезиса, но его вначале опроверг Маркс, написавший, что капитализм не состоялся бы как способ производства, если бы капитал покупал рабочую силу по цене свободного рынка, а не с позиций монополиста с деньгами, которых лишен пролетариат. Где же в таком случае либералы увидели свободный рынок, исключающий коррупцию? В том, что это не риторический вопрос, убеждает антитрамповская кампания, очень похожая на нападки Пашиняна на Хачатурова, Кочаряна и РПА.
Президентов США и РФ обвиняют в коррупционном сговоре, сделавшем Трампа игрушкой в лапах Путина! Речь идет о лидере ведущей державы мира, взявшей на себя роль глобального ментора, учащего нас неподкупности. Стало быть, проблема коррупции актуальна для хорошей Америки также, как для Армении, в которой всё плохо по априорному определению еечистских пачкунов и ничтожеств.
Отличилась также Клинтон, избирательную кампанию которой поддержали братья-мусульмане. О поведении кандидатов в президенты США, обещающих армянским избирателям признать Геноцид, но напрочь забывающих об этом после избрания на этот пост, надоело говорить, хотя на это дело тратятся немалые суммы, и мы вправе ожидать элементарной честности от тех, кто требует ее от нас.
Напоследок упомяну корупционный скандал, тучи которого сгущаются над нашим народом. Речь пойдёт о реальном факте, а не высоссанном из перста иджеванского народного трибуна пшике. Подчеркивание Миллсом и Болтоном ожиданий некоего прорыва в разрешении арцахского конфликта свидетельствует о том, что Пашиняна ожидает щедрая награда за готовность или желание предать Родину — Нобелевская премия мира.
Эта коррупционная сделка не принесет нам мира за отданную врагу родную землю. Наш народ потеряет Родину, а за это Пашинян получит премию. Устраивает ли нас подобная сделка? Нобелевская премия мира стала взяткой, вручаемой карьеристам за обслуживание глобалистских интересов, не имеющих ничего общего с чаяниями народов, породивших этих предателей. У меня нет никаких иллюзий относительно Пашиняна. Это не тот человек, с которым можно связывать ожидания.
Зато нагнетание ажиотажа вокруг новых разоблачений фактов коррупции дает все основания предположить, что революционный антикоррупционный эпатаж создает дымовую завесу, скрывающую планы Пашиняна сдать туркам Арцах и получить за это кость с барского стола. Чем шумнее будет антикоррупционая кампания нашего нового мелика Франгюла, тем легче ему будет претворить этот план в жизнь.
Антикоррупционную кампанию надо развернуть на 180 градусов, направив ее против того, кто захватил власть в Армении для ее разрушения. Не надо бояться говорить, что за спиной путчистов стоят враги армян в Баку и Анкаре. Надо сорвать их мерзостные планы, напомнив Пашиняну об участи другого получателя кости с барского стола — Анвара Садата. Не всё коту масленица.
Александр МИКАЕЛЯН
Источник: http://voskanapat.info/?p=34637&l=ru
Автор: hayzinvjr на 14:52:00 Комментариев нет:
Отправить по электронной почтеНаписать об этом в блогеПоделиться в XОпубликовать в FacebookПоделиться в Pinterest

Когда абсурд доходит до гротеска

Георг Хачатурян

На данном изображении может находиться: 1 человек

Когда в Армении начались митинги в 1988 году, я был студентом. И, как любому студенту, было просто интересно. Что там? Необычно все. Тоже самое же современные студенты, не знавшие горя, кинулись улицы перекрывать. Одно дело – сидеть на лекциях, зевать, считать минуты, а другое – участвовать в этих процессах, адреналин играет. А если еще с милицией – тогда была милиция – потолкаться – ты – герой в глазах девушек. Однокурсниц. Этакий современный Овод. В исполнении Андрея Харитонова.
В 1991 году году, грешен, на президентских выборах я единственный раз в жизни голосовал за Левона Тер-Петросяна. А за кого? Коммунисты наскучили, Сос Саркисян баллотировался от дашнаков, набрал 6 процентов в итоге, актер великий, но президент ? А Левон Тер-Петросян хорошо говорил на митингах на площади. Мы все были сытые, довольные жизнью, слушали рок-музыку, ходили на спектакли, в Дом кино на закрытые просмотры фильмов Бергмана и Лукино Висконти, хотелось немного поиграть во взрослую жизнь. Тем более, комендантский час в Ереване ввел генерал Макашов, вообще круто!
Прозрение пришло с первыми похоронками из Арцаха. Цинковые гробы. Ленты поперек улиц. Черные. С надписью – Ашот, 28. Тигран 33. Или Карен 25. Погибших там. Потом начались перебои с электричеством и газом. Потом их отключили совсем. Стало темно и холодно. А потом деньги превратились в пыль. И стало страшно. И безысходно.
Я не буду здесь долго расписывать ту кошмарную жизнь. С путешествиями на работу и обратно. 12 километров вниз. Вечером – 12 – вверх. Очереди за керосином. Хлебом. Обледеневшие совершенно темные улицы. Светилось только два здания – правительственные здания и особнк офиса партии Армянское Общенациональное Движение. АОД. Остальное – полное тьма. То, что замерзали в своих квартирах старики и совсем маленькие дети – уже общеизвестно. Моей доччери был 1 год. У нее под глазами были черные круги. Сажа. От печного дыма. Я научился зажигать печь одной спичкой. Или одним щелканьем зажигалки. Помню, как-то дрова были сырые, никак не разгорались, плеснул на них керосином и поднес спичку. Раздалось хухххх. Из печи вылетело пламя прямо мне в лицо. Опалило брови, щеки, губы, нос. Потом уже научился разжигать с первого же раза.
Потом был 1996-й год, потом 1998-й. Отставка Тер-Петросяна. И к власти пришел Роберт Кочарян. Я долго не мог понять – как он баллотировался в 1998 году, не имея десятилетнего ценза – постоянного проживания в Армении. Ответ получил из книги самого Роберта Кочаряна «Жизнь и свобода».
Оказывается, после отставки Левона Тер-Петросяна он, Вазген Саркисян и Серж Саргсян уговаривали главу Конституционного Суда Гагика Арутюняна баллотироваться. Но тот отказался. Так и сказал – не хочу! Мне и в КС хорошо! Вазген Саркисян тоже отказался, мотивируя тем, что он прошел длинный путь с Левоном Тер-Петросяном и баллотироваться ему после отставки Тер-Петросяна было бы некрасиво. И остановились на Кочаряне. И он сам первым поднял вопрос о десятилетнем цензе. И Вазген Саркисян сказал – решим вопрос. И Конституционный Суд вынес специальное решение. Как разрешить ему баллотироваться. . Не противореча Конституции. Особо никто не шумел – люди так устали от правления Левона Тер-Петросяна, он так им обрыдл, что на такие мелочи уже не обращали внимания.
Президентом Армении стал Роберт Кочарян.
Я его впервые увидел за день до теракта в парламенте. Он что-то открывал. То ли больницу, то ли медицинский центр. Не помню уже. Помню, что заметил, как он старательно выговаривает армянские слова. Легкий арцахский акцент. Он иногда слышен и сегодня.
Скажу коротко. Чтобы не опять не начались обвинения в принадлежности к тому или иному лагерю. Не знаю закулисья. Кто там чего делал. Кто чего крал. Сплетни не слушаю. Говорю то, что видел и чувствовал. Видел, что все время что-то открывается. Больницы, Медцентры, гостиницы, Дома отдыха, большие и маленькие магазины.
Давайте по фактам. А не «мне говорили».
Я помню, в конце 90-х поехал в Джермук – увидел ужас. Советские пансионаты стояли с пустыми глазницами выбитых окон. По полу бегали крысы. Даже с дверей были сняты ручки, вынесены ванны, унитазы. Все! Под корень. АОДовское руководство продавало все, что двигалось.
Спустя два года снова поехал – все кардинально изменилось. Все было отремонтировано. Построено новое и строилось еще. Город преобразился. Огромный поток туристов. У водопада – очередь. У источников –очередь. Тоже самое в Цахкадзоре. Дилижане. На других курортах. Отстраивалась и отстроилась полностью зона бедствия. В 2004 году в Армнию вернулся газ. Я все это видел своими глазами. Во времена Левона Тер-Петросяна думалось – что завтра будем кушать? А теперь можно было даже откладывать на отпуск. Планировать. Можно было даже поехать в Грузию на черноморские курорты. О чем всего несколько лет назад и мечтать было нельзя.
Международная политика. Раз в месяц какая-нибудь страна признавала Геноцид армян 1915 года.В переговорах по мирному урегулирования был Ки-Уэст. И именно при Роберте Кочаряне. Помните? Это такое местечко живописное во Флориде на берегу Тихого океана. Там еще вилла Эрнста Хемингуэя. Там шли переговоры Роберта Кочаряна с Гейдаром Алиевым при участии сопредседателей Минской Группы ОБСЕ. Когда Азербайджан должен был признать Арцах частью Армении, и Лачинский коридор и Кельбаджар. Плюс Мегринский коридор к Нахичевану переходил под международный миротворческий контроль. В последнюю секунду Гейдар Алиев отказался. Потом сказал – меня не поймут. Не могу! Признать Карабах армянским.
Опять же – я Кочаряна не оправдываю. И не защищаю. У него и без меня защитников хватает. Пусть, если что-то натворил, ответит. Но только ЕСЛИ НАТВОРИЛ. А не «мне говорили – награбил!» Что это за Шариковщина? «Один в семи комнатах сидит, а другой» … Если кто-то докажет, что и где украдено – другое дело. Но основываться на «мне говорили» или «пусть сидит, а статью подходящую найдем»… Остается только подписаться – Андрей Януарьевич Вышинский. Если кто не знает – Генеральный прокурор СССР при Иосифе Сталине.
Про 1 марта я уже много раз говорил и писал. Это была попытка вооруженного переворота и Роберт Кочарян не позволил сделать тогда со страной то, что с ней делают сейчас. Вот и все. Никакого «расстрела митинга» и прочего бреда не было и в помине.
Роберт Кочарян сегодня находится под арестом. Опять же – если что-то натворил, пусть отвечает, Пусть ! Но ЧТО натворил? Не бабушкины сказки, не разговоры в духе Шуры Балаганова про – если гири не золотые, а какие? , А факты. Есть? Если есть – вперед, в суд, нет, на нет и суда нет. И разговоры от людей, живущих с 1993 года в Москве на тему «мы голодали при Кочаряне» уже вызывают брезгливость. Прекратите смешить.
Нет, я понимаю. Роберту Кочаряну, как, собственно, и всем высшим должностным лицам Армении, управлявшим страной после развала СССР, можно предъявить множество претензий. И во многом обоснованных. Это нормально. Рушилась историческая формация, уходила в прошлое огромная страна, шли боевые действия, часто решения принимались быстро, времени на их обдумывание иногда не было совсем. Совершались и ошибки.
Однако нынешнее обвинение кажется не просто абсурдным, но прежде всего попирающим основы конституционного строя, поскольку Конституция содержит в себе прямой и недвусмысленный запрет на преследование оставившего свой пост руководителя страны за действия, которые он совершал в рамках возложенных на него законом полномочий и обязательств. Есть все основания считать, что взятие под арест Кочаряна — это не очень хорошо продуманный, противоречащий букве и духу закона акт личной мести нынешнего правителя Армении.
То есть органы следствия исходят из того пока ни одним судом не доказанного факта, что Левон Тер-Петросян действительно одержал победу, а Серж Саргсян, якобы незаконно занял его место. А Роберт Кочарян используя силовой ресурс, позволил ему это сделать и не позволил якобы победившему Тер-Петросяну.
Сейчас получается так, что следствие считает победу Тер-Петросяна в 2008 году аксиомой, не нуждающейся в доказательствах. А ближайший соратник и адъютант Тер-Петросяна Никол Пашинян имеет сегодня все рычаги для того, чтобы принудить государственных служащих считать безусловным и истинным то, что в рамках любой правовой логики нуждается в тщательном исследовании и проверке.
Дрейф нынешнего руководства Армении в направлении США и Европы — это абсолютно прозрачный и не особенно камуфлируемый процесс. Надо полагать, что за уверенно взятый курс на евроатлантическую интеграцию премьер-министр уже получил от Запада карт-бланш на преследование тех политиков и чиновников, которые, как он считает, когда-то его «несправедливо посадили», а теперь могут еще и помешать его планам. . Пусть даже обвинения выглядят нелепо и прямо противоречат Конституции.
И последнее. Известный американский историк, писатель, социальный критик, трехкратный лауреат Пулитцеровской премии Артур Шлезингер – младший утверждал, что любая диктатура начинается с популизма. С воплей о необходимости реформ. О борьбе с коррупцией. О справедливости. Придя к власти, он продолжает вопить о реформах, но постепенно становится олигархом. Он и его ближайшее окружение, манипулируя народом, его нуждами и сознанием, популизмом, стремительно обогащаются. И постепенно становится диктатором. Примеры – с Древнего Рима до Якобинской диктатуры Робеспьера. Нацистской Германией. И дальше вплоть до наших дней. В том числе и в Армении. Как известно, все эти империи и диктатуры в итоге плохо кончили.
Чтобы это знать и помнить, надо читать книги. А это сегодня не в трэнде.

Источник: https://www.facebook.com/george.khachatouryan/posts/1692482447518361
Автор: hayzinvjr на 14:50:00 Комментариев нет:
Отправить по электронной почтеНаписать об этом в блогеПоделиться в XОпубликовать в FacebookПоделиться в Pinterest
Следующие Предыдущие Главная страница
Подписаться на: Сообщения (Atom)

Wikipedia

Результаты поиска

Translate

.

  • Главная страница

Обо мне

hayzinvjr
Просмотреть профиль

Ярлыки

  • Пандухт (32)
  • Геноцид армян в 1915-23 гг. (11)
  • Турция (2)
  • А (1)
  • Аналитика (1)
  • Икорная дипломатия (1)

Общее·количество·просмотров·страницы

Архив блога

  • 16/02 (1)
  • 14/02 (3)
  • 12/02 (2)
  • 09/02 (3)
  • 07/02 (1)
  • 04/02 (1)
  • 03/02 (1)
  • 02/02 (2)
  • 31/01 (1)
  • 30/01 (4)
  • 29/01 (7)
  • 26/01 (4)
  • 25/01 (2)
  • 24/01 (6)
  • 19/01 (4)
  • 16/01 (5)
  • 15/01 (5)
  • 14/01 (7)
  • 13/01 (2)
  • 12/01 (1)
  • 11/01 (4)
  • 09/01 (2)
  • 08/01 (4)
  • 07/01 (4)
  • 06/01 (4)
  • 05/01 (2)
  • 04/01 (1)
  • 03/01 (1)
  • 01/01 (1)
  • 31/12 (4)
  • 30/12 (2)
  • 29/12 (6)
  • 28/12 (3)
  • 27/12 (3)
  • 26/12 (4)
  • 23/12 (1)
  • 21/12 (2)
  • 20/12 (1)
  • 19/12 (1)
  • 18/12 (3)
  • 15/12 (1)
  • 07/12 (3)
  • 01/12 (3)
  • 22/11 (1)
  • 20/11 (1)
  • 19/11 (1)
  • 15/11 (1)
  • 12/11 (3)
  • 10/11 (2)
  • 08/11 (1)
  • 07/11 (1)
  • 02/11 (1)
  • 01/11 (3)
  • 31/10 (1)
  • 27/10 (1)
  • 25/10 (1)
  • 21/10 (1)
  • 20/10 (2)
  • 18/10 (4)
  • 16/10 (4)
  • 11/10 (1)
  • 06/10 (3)
  • 01/10 (1)
  • 30/09 (3)
  • 28/09 (1)
  • 26/09 (1)
  • 25/09 (3)
  • 24/09 (6)
  • 23/09 (1)
  • 21/09 (2)
  • 20/09 (2)
  • 19/09 (9)
  • 18/09 (4)
  • 17/09 (3)
  • 16/09 (3)
  • 15/09 (5)
  • 14/09 (1)
  • 12/09 (1)
  • 11/09 (2)
  • 10/09 (2)
  • 09/09 (3)
  • 08/09 (2)
  • 06/09 (6)
  • 05/09 (5)
  • 03/09 (1)
  • 30/08 (1)
  • 29/08 (2)
  • 27/08 (1)
  • 26/08 (2)
  • 22/08 (6)
  • 21/08 (1)
  • 20/08 (2)
  • 19/08 (1)
  • 18/08 (1)
  • 17/08 (2)
  • 15/08 (4)
  • 14/08 (1)
  • 13/08 (1)
  • 12/08 (2)
  • 10/08 (1)
  • 07/08 (4)
  • 05/08 (2)
  • 03/08 (4)
  • 02/08 (3)
  • 01/08 (1)
  • 31/07 (1)
  • 22/07 (1)
  • 19/07 (3)
  • 14/06 (1)
  • 04/06 (1)
  • 01/05 (1)
  • 17/04 (1)
  • 08/12 (1)
  • 30/11 (2)
  • 23/09 (1)
  • 09/08 (1)
  • 22/07 (1)
  • 04/09 (1)
  • 23/06 (2)
  • 11/06 (1)
  • 29/05 (1)
  • 19/05 (1)
  • 09/05 (1)
  • 30/04 (1)
  • 12/04 (2)
  • 09/04 (1)
  • 04/04 (1)
  • 03/04 (1)
  • 24/03 (1)
  • 23/03 (1)
  • 18/03 (1)
  • 14/03 (1)
  • 06/03 (1)
  • 04/03 (1)
  • 03/03 (1)
  • 02/03 (1)
  • 27/02 (2)
  • 24/02 (1)
  • 23/02 (1)
  • 20/02 (1)
  • 19/02 (2)
  • 16/02 (1)
  • 15/02 (1)
  • 14/02 (1)
  • 13/02 (1)
  • 12/02 (3)
  • 11/02 (1)
  • 09/02 (1)
  • 07/02 (2)
  • 27/01 (1)
  • 08/01 (1)
  • 24/12 (1)
  • 11/10 (1)
  • 09/10 (1)
  • 30/09 (2)
  • 10/09 (1)
  • 09/09 (1)
  • 08/09 (1)
  • 27/08 (1)
  • 17/08 (1)
  • 16/08 (1)
  • 15/08 (1)
  • 14/08 (1)
  • 13/08 (1)
  • 09/08 (1)
  • 08/08 (2)
  • 07/08 (2)
  • 05/08 (1)
  • 03/08 (2)
  • 30/07 (1)
  • 27/07 (2)
  • 23/07 (1)
  • 22/07 (1)
  • 20/07 (1)
  • 19/07 (1)
  • 14/07 (1)
  • 10/07 (1)
  • 08/07 (1)
  • 05/07 (1)
  • 03/07 (2)
  • 30/06 (1)
  • 29/06 (2)
  • 28/06 (3)
  • 26/06 (1)
  • 23/06 (1)
  • 22/06 (3)
  • 20/06 (1)
  • 19/06 (2)
  • 15/06 (1)
  • 14/06 (2)
  • 13/06 (1)
  • 12/06 (2)
  • 08/06 (2)
  • 04/06 (1)
  • 29/05 (1)
  • 28/05 (1)
  • 27/05 (1)
  • 26/05 (1)
  • 25/05 (2)
  • 23/05 (3)
  • 22/05 (5)
  • 17/05 (1)
  • 13/05 (1)
  • 10/05 (2)
  • 09/05 (2)
  • 08/05 (1)
  • 07/05 (1)
  • 06/05 (1)
  • 05/05 (1)
  • 03/05 (4)
  • 30/04 (4)
  • 29/04 (1)
  • 28/04 (1)
  • 26/04 (2)
  • 24/04 (2)
  • 23/04 (1)
  • 20/04 (3)
  • 19/04 (4)
  • 18/04 (3)
  • 17/04 (3)
  • 15/04 (2)
  • 14/04 (1)
  • 12/04 (2)
  • 11/04 (1)
  • 10/04 (5)
  • 09/04 (5)
  • 08/04 (3)
  • 07/04 (3)
  • 06/04 (2)
  • 05/04 (2)
  • 04/04 (1)
  • 03/04 (2)
  • 02/04 (2)
  • 01/04 (3)
  • 31/03 (4)
  • 30/03 (2)
  • 29/03 (8)
  • 27/03 (1)
  • 25/03 (3)
  • 24/03 (1)
  • 23/03 (5)
  • 22/03 (1)
  • 21/03 (6)
  • 20/03 (2)
  • 19/03 (2)
  • 18/03 (2)
  • 17/03 (5)
  • 16/03 (1)
  • 15/03 (2)
  • 14/03 (3)
  • 13/03 (4)
  • 12/03 (1)
  • 11/03 (3)
  • 10/03 (1)
  • 09/03 (1)
  • 08/03 (5)
  • 07/03 (2)
  • 05/03 (3)
  • 04/03 (4)
  • 03/03 (5)
  • 02/03 (2)
  • 01/03 (2)
  • 28/02 (4)
  • 27/02 (11)
  • 26/02 (4)
  • 25/02 (2)
  • 24/02 (7)
  • 23/02 (1)
  • 22/02 (4)
  • 21/02 (5)
  • 20/02 (3)
  • 19/02 (5)
  • 18/02 (12)
  • 17/02 (7)
  • 16/02 (4)
  • 15/02 (4)
  • 14/02 (3)
  • 13/02 (6)
  • 12/02 (10)
  • 11/02 (8)
  • 10/02 (8)
  • 09/02 (2)
  • 08/02 (5)
  • 07/02 (7)
  • 06/02 (2)
  • 05/02 (11)
  • 04/02 (3)
  • 03/02 (3)
  • 02/02 (3)
  • 01/02 (8)
  • 31/01 (6)
  • 30/01 (17)
  • 29/01 (14)
  • 28/01 (11)
  • 27/01 (9)
  • 26/01 (6)
  • 25/01 (4)
  • 24/01 (9)
  • 23/01 (13)
  • 22/01 (11)
  • 21/01 (11)
  • 20/01 (3)
  • 19/01 (1)
  • 17/01 (2)
  • 16/01 (9)
  • 15/01 (4)
  • 14/01 (10)
  • 13/01 (7)
  • 12/01 (7)
  • 11/01 (8)
  • 10/01 (7)
  • 09/01 (4)
  • 08/01 (6)
  • 07/01 (9)
  • 06/01 (3)
  • 05/01 (1)
  • 04/01 (7)
  • 03/01 (6)
  • 02/01 (1)
  • 31/12 (2)
  • 30/12 (7)
  • 29/12 (2)
  • 28/12 (5)
  • 27/12 (2)
  • 26/12 (1)
  • 25/12 (1)
  • 24/12 (7)
  • 23/12 (9)
  • 21/12 (4)
  • 20/12 (4)
  • 18/12 (1)
  • 17/12 (1)
  • 12/12 (3)
  • 10/12 (3)
  • 06/12 (5)
  • 05/12 (3)
  • 04/12 (3)
  • 03/12 (2)
  • 02/12 (2)
  • 01/12 (2)
  • 30/11 (8)
  • 29/11 (1)
  • 28/11 (3)
  • 27/11 (1)
  • 22/11 (3)
  • 21/11 (7)
  • 20/11 (13)
  • 19/11 (1)
  • 15/11 (3)
  • 12/11 (8)
  • 11/11 (18)
  • 10/11 (2)
  • 09/11 (6)
  • 08/11 (2)
  • 07/11 (2)
  • 06/11 (6)
  • 05/11 (2)
  • 04/11 (6)
  • 03/11 (10)
  • 02/11 (13)
  • 01/11 (8)
  • 31/10 (8)
  • 30/10 (12)
  • 29/10 (8)
  • 28/10 (3)
  • 26/10 (2)
  • 21/10 (2)
  • 19/10 (1)
Тема "Венецианское окно". Технологии Blogger.